توصيف كوير
اینها مفاهیمی بود که در اولین سفرم به کویر, این پوست پیر زمین به آن رسیدم. انسان وقتی در کویر قدم میزند, گویی در عالمی دیگر است. در این عالم چیزهایی نمایان می شود که من هیچگاه نتوانستم آن را در جای دیگر بیابم. سکوت کویر: ساکت ترین سکوت دنیا, سکوتی که در کویر نهفته است , سکوتی عمیق است که در تمام وجودش نهفته است.جالب اینجاست که این سکوت هیچگاه شکستنی نیست و هیچ موجودی جرات این را ندارد که این سکوت را بشکند. اگر در کویر می خواهی زندگی کنی ناگزیری که تو نیز غرق این سکوت شوی , و لب بدوزی و کلامی بر زبان نیاری , که این خاصیت کویر است.این موضوع حتی در حیوانات کویر نیز نمود دارد, زیرا خاموش ترین حیوانات دنیا در کویر زندگی میکنند. مردم کویر نیز از این قاعده مستثنا نیستند. وقتی به این سکوت رسیدم , ناخودآگاه این جمله به ذهنم رسید که "سکوت سرشار از ناگفته هاست". کسی که این جمله را گفته حتما سفری به کویر داشته و این واقعیت را دیده که اینگونه از سکوت یاد کرده است. همواره در کویر حس میکنم که خدا نیز با من قدم میزند. همیشه احساس می کنم که خدا نیز کویر را بیشتر دوست دارد, زیرا در شلوغی و هیاهوی بشر هیچگاه حرف او به گوش ما نمی رسد, و این سکوت فرصت خوبی است که گفته های او را که در جای دیگری نمی توان شنید , بشنویم. وای که چه حسی است این حس زیبا. حس قدم برداشتن و گذاشتن در سینه کویر و شنیدن خاموش ترین و بلندترین صدای دنیا.

تاريخ ارسال: 1392/4/21

تعداد بازدید: 365

نظر بدهید...
نظر خود را در فرم زیر وارد کنید
نام:
ایمیل:
نظر:
متن داخل تصویر را وارد نمایید:
کد امنیتی
 |